Kuchnia cypryjska to efekt tysięcy lat, w których tradycje greckie, bliskowschodnie i śródziemnomorskie gotowały się razem na słonecznej wyspie. Jest hojna, dymna, pachnąca ziołami i stworzona do dzielenia. Dobre jedzenie tutaj to nie tyle słynne restauracje, ile wiedza, co zamówić.
Najlepszy sposób na jedzenie na Cyprze to meze: nie przystawka, lecz niekończąca się parada małych dań (często 15–30), które przynoszą, aż się poddasz. Najpierw dipy i sałatki (hummus, tahini, taramosalata, tzatziki), potem grillowane halloumi, oliwki i chleb, wreszcie dania na ciepło oraz grillowane mięsa lub ryby. Zamawiaj na cały stół i przyjdź głodny.
Halloumi to dar wyspy dla świata: zwarty, słony, sprężysty ser, który grilluje się bez topienia, złocąc się z zewnątrz. Jest wszędzie — z grilla z cytryną, w ciepłej picie, w wiejskiej sałatce. Ma unijny status chroniony (PDO).
Cypryjczycy są mistrzami wolnego ognia. Souvla to duże kawałki wieprzowiny lub jagnięciny na długim rożnie nad węglem — centrum niedzielnego obiadu. Souvlaki to mniejszy szaszłyk w picie; poproś do niego sheftalię — ziołową kiełbaskę z mielonego mięsa. Kleftiko to jagnięcina pieczona godzinami w zamkniętym piecu, z laurem i cytryną.
Szukaj afelii (wieprzowina w czerwonym winie z kolendrą), stifado (wołowina z cebulą i cynamonem), koupepii (gołąbki w liściach winogron), louvi (fasola z botwiną i cytryną) i tavas (jagnięcina z kminem).
Zostaw miejsce: loukoumades (pączki w miodzie), loukoumi (cypryjski rachatłukum z Geroskipou), pastelli, soutzoukos i „słodycze z łyżeczki” glyko tou koutaliou.
Cypr robi wino od ponad 5000 lat. Spróbuj białego Xynisteri i czerwonego Maratheftiko oraz Commandarii — słodkiego bursztynowego wina zwanego najstarszym nazwanym winem świata. Lokalna wódka to zivania, a piwo to lodowate KEO lub Leon. Zakończ maleńką filiżanką kawy cypryjskiej (poproś metrios — średnio słodką).